Yavaş bir sabahtan notlar

Bir ay boyunca günün ilk saatini mesajlardan uzak tuttum. Gelen kutusu yok, sohbet yok, haber yok. Yalnız kahve, bir defter ve ne inşa ediyorsam o.

Ne değişti

İlk saat günün en verimli saati oldu; buna benden başka kimse şaşırmadı. Daha ilginci ikinci saatti: mesajlar hâlâ oradaydı ve hiçbiri beklediği için daha kötü hale gelmemişti.

Ne değişmedi

Bazı günler o saat pencereden dışarı bakmaya gitti. O da sayılır. Amaç sabaha daha çok iş sıkıştırmak değil, güne kendi seçtiğim bir şeyle başlamaktı.

Telefonuma hâlâ fazla bakıyorum. Ama ikinci sırada bakıyorum.